Rysunki i obrazy Joli Jastrząb ...

w intencji Autorki pozostaje oddzielenie tych dwóch, uprawianych przez nią, dziedzin.

Rysunek – na papierze.

Malarstwo – na płótnie (choć czasem i na papierze także).

W rysunku charakterystyczne kontrasty rozległych pól bieli z czernią i jej pochodnymi o dowolnych gradacjach, każą nam pozostać w aurze „rysunkowości”.

W malarstwie – płaszczyzny kolorów (choć, z powodu łamania ich tonów, „brudzenia”, chciałoby się powiedzieć nie-kolorów) pokrywają gęsto płótno. Poprzez zróżnicowanie faktur, wprowadzenie obcych materii, przy zasadzie swoistej „antyestetyki”, Autorka odnajduje sposób wyrażania napięć – energię różnych materiałów.

W rysunku wychodzi od postaci ludzkiej i zmierza do konstrukcji bezprzedmiotowych.

W malarstwie konkretność formy kompozycyjnej odpowiada konkretności realiów przedmiotowych.

W rysunkowej i malarskiej formie wypowiedzi ślad rzeczywistości zmysłowej wyrażony jest znakiem schematycznym, zarazem spontanicznym, intuicyjnie reagującym na rzeczywistość psychologiczną. Pozorna niespójność między intelektualnym poszukiwaniem strukturalnych rozwiązań kompozycyjnych a emocjonalnym sposobem con brio, pozostawiającym niedopowiedzenia w malarskiej przestrzeni jest charakterystyczną dla informelu postawą intuicyjnego przeżywania świata, jednoczesnego tworzenia czystej malarskiej ekspresji tego przeżycia.Wrażliwość Joli Jastrząb pozwala Jej stopniowo dawać wyraz przeżyciu i doświadczeniu świata zmysłów, materii i estetyki w coraz bardziej wyrazistych układach koloru o komplementarnych podziałach płaszczyzny płótna i przestrzeni w obrazie.

Podobnie w malarstwie, jak i w rysunku jest to twórczość „na dziś” przy istnieniu świadomości kształtowania formy i wiedzy o niej, zanurzonej w tradycji współczesności (w tym także lokalnej estetyce Akademii Katowickiej)