Szuflady - 2. bez twarzy
Komentarz do obrazu "bez twarzy" z cyklu "szuflady"
- "mimo, że każdy człowiek potrafi w mniejszym stopniu kierować swą mimiką, nakładać różne maski, to jednak po twarzy najłatwiej odcyfrować człowieka. odcyfrowanie rozumie się jako poznanie jego prawdziwej osobowości. czytanie twarzy możliwość dotarcia poprzez to co zewnętrzne do tego co wewnętrzne" - tadeusz sławek "byt bez twarzy". dziura w miejscu twarzy powoduje, że portret nie zanika a nabiera zupełnie innych odniesień stawiających pytanie, o swoją podmiotowość i pytanie o utratę zaufania do twarzy jako wizerunku "ja" w efekcie dekonstrukcji. istotne jest to, że obraz ten powstał w bezpośrednim zetknięciu z przedmiotem przechowywanym a nie w wyniku jego oglądu dokonywanego z dystansu. przedmiotem inspiracji była dla mnie fotografia przedstawiająca radosną uroczystość dnia matki gdzie twarz matki została wycięta nożyczkami. formalnie wierzchnia materia obrazu tworzy maskę z zieleni fioletu symbolizującą radość, która towarzyszy tej nadzwyczajnej sytuacji, pod tą wierzchnią warstwą odbywa się dramat. obraz nie jestspójny formalnie. kontrastuję duże nieobrobione powierzchnie uzyskane poprzez rozlanie farby z miejscami, które akcentuję poprzez dosłowne "realistyczne" przedstawienie co powoduje sztuczność. przesłanie moje dotyczy naszej nienaturalności. uroczystość utożsamiam tutaj z maską, ukrywającą nie zawsze szczere, prawdziwe uczucia. elementem potęgującym moje przesłanie jest motyw kwiatów. kwiaty, są używane przy wielu okazjach w szczególności sytuacjach dla wyrażenia uczuć. kwiaty traktuję tu jako element dekoracyjny, upiększający, maskujący.
|